Grauwe vliegenvanger

Een zacht plofje tegen het openstaande raam. O - verdorie nog toe - daar ligt een kleine vogel op z'n kant op de stoep. Rob is er eerder bij dan ik. Ik zie hem hurken en voorzichtig pakt hij het vogeltje op. Daar ligt het in de kom van die grote mannenhanden:de grauwe vliegenvanger. Wat een ongelukkige naam voor zo'n mooi en fijnzinnig vogeltje. Deze pechvogel ademt als een bezetene. Zijn staart zit scheef en hij houdt zijn kopje opzij. Wat nu? We leggen hem in een grote pot met viooltjes en ik duw hem enigszins in model... Opeens maakt hij wat onhandige bewegingen en raakt met z'n kopje onder groen blad. We besluiten dat het beter is om naar binnen te gaan en hem rust te gunnen. Joehoe... na tien minuten is de vogel gevlogen.